درفش در شاهنامه - 9 - درفش زنگه شاوران و درفش فرامرز

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

درفش در شاهنامه - 9 - درفش زنگه شاوران و درفش فرامرز

***

آنگاه که مردمانی دارای بیرق، ارتش و پادشاه و نماینده می شوند، می توان گفت که آن زمان نقطه آغاز تمدن آن کشور است . پرفسور آرتور کریستین سن

***

درفش زنگه شاوران:

دمان از پسش زنگه شاوران /  بشد با دلیران کند آوران - 

درفشی پس پشت، پیکر همای /  سپاهی چو کوه رونده ز جای -

 هر آنکس که از شهر بغداد بود /  که با نیزه و تیغ و پولاد بود - 

 پسش گرگ پیکر درفشی دراز /  به گردش همه مردم رزم ساز - 

به زیر اندرش زنگه شاوران /  دلیران و گردان و کند آوران -   

درفش فرامرز:

ز پشت سپهبد فرامرز بود /  که با فر و با گرز و با ارز بود -

 درفشی کجا چون دلاور پدر /  که کس را ز رستم نبودی گذر - 

سرش هفت ، همچون سر اژدها /  تو گفتی ز بند آمدستی رها -

بهادر امیرعضدی

درفش در شاهنامه - 10 - درفش اشکش و درفش فرهاد

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

درفش در شاهنامه - 10 - درفش اشکش و درفش فرهاد

***

آنگاه که مردمانی دارای بیرق، ارتش و پادشاه و نماینده می شوند، می توان گفت که آن زمان نقطه آغاز تمدن آن کشور است . پرفسور آرتور کریستن سن

***

درفش اشکش:

پس گستهم اشکش تیز گوش  /  که با زور و دل بود و با مغز و هوش -

 یکی گرز دار از نژاد همای /   به راهی که جستیش بودی به بپای -

 درفشی برآورده پیکر پلنگ  / همی از درفشش ببارید جنگ - 

درفش فرهاد:

گزیده پس از اندرش فرهاد بود /  کزو لشکر خسرو آباد بود -

  یکی پیکر آهو درفش از برش /  بدان سایه آهو اندر سرش -

 سپاهش همه تیغ هندی بدست  / زره سغدی و زین ترکی  نشست - 

درفشی کجا پیکرش گاو میش /  سپاه از پس و نیزه دارن ز پیش-

 چنان دان که آن شهره فرهاد راست  /  که گویی مگر با سپهرست راست  -   

بهادر امیرعضدی

درفش در شاهنامه - 11 - درفش گستهم

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

درفش در شاهنامه - 11 - درفش گستهم

***

آنگاه که مردمانی دارای بیرق، ارتش و پادشاه و نماینده می شوند، می توان گفت که آن زمان نقطه آغاز تمدن آن کشور است . پرفسور آرتور کریستن سن

***

درفش گستهم:

پس پشت گودرز، گستهم بود /  که فرزند بیدارگژدهم بود - 

 یکی نیزه بودی به چنگش به جنگ /  کمان یار او بود و تیر خدنگ - 

ز بازوش پیکان به زندان بدی /  همی در سنگ و سندان بدی - 

ابا لشکری گشن و آراسته /  پر از گرز و شمشیر پر خواسته -

 یکی ماه پیکر درفش از برش /  به ابر اندر آورده تابان سرش - 

پسش ماه پیکر، درفشی بزرگ  /  دلیران بسیار و گردی سترگ - 

ورا نام گستهم کژدهم خوان  /  که لرزان بود پیل ازو  ز استخوان - 

بهادر امیرعضدی

درفش در شاهنامه - 12 - درفش شیدوش و درفش رهام

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

درفش در شاهنامه - 12 - درفش شیدوش و درفش رهام

***

آنگاه که مردمانی دارای بیرق، ارتش و پادشاه و نماینده می شوند، می توان گفت که آن زمان نقطه آغاز تمدن آن کشور است . پرفسور آرتور کریستن سن

***

پس پشت، شیدوش یل، با درفش /  زمین گشته از شیر پیکر، بنفش -

 درفشی کجا پیکرش هست ببر /  همی بشکند زو میان هژیر - 

ورا گرد شیدوش دارد به پای / چو کوهی همی اندر آید ز جای - 

درفش رهام:

درفش جهانجوی رهام، ببر /  که بفراخته ببود سر تا به ابر - 

بهادر امیرعضدی

درفش در شاهنامه - 13 - درفش اسکندر و درفش پشوتن

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

درفش در شاهنامه - 13 - درفش اسکندر و درفش پشوتن

***

آنگاه که مردمانی دارای بیرق، ارتش و پادشاه و نماینده می شوند، می توان گفت که آن زمان نقطه آغاز تمدن آن کشور است . پرفسور آرتور کریستن سن

***

درفش اسکندر:

سکندر سپه را سراسر بخواند / گذشته سخن پیش ایشان براند -

 برون آمد آن نامور شهریار / بره بر چنان لشکر نامدار- 

درفشی پس پشت سالار روم / نوشته برو سرخ و پیروزه بوم -

 همای از بر و خیزرانش قضیب / نوشته بر او بر، محب صلیب -     

درفش پشوتن:

سپه دید با جوشن و ساز جنگ / درفشی سیه پیکر او پلنگ -

 سپه کش پشوتن به قلب اندرون / سپاهی همه دست شسته بخون - 

بهادر امیرعضدی