پوشش سه لایه ی زره رستم

و.ک(276)

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

رخت رزم رستم

پوشش سه لایه ی زره رستم:

بپوشید رستم سلیح نبرد / به آوردگه رفت با دار و برد -

 « زره زیر بُد، جوشن اندر میان، / ازان پس بپوشید ببربیان » -

 گرانمایه مغفر بسر بر نهاد / همی کرد بدخواهش از مرگ یاد -

 بنیروی یزدان میان را ببست / نشست از بر رخش چون پیل مست –

پیران ویسه به کاموس کشانی، در وصف زره سه لایه ی رستم:
به رزم اندر آید بپوشد زره/یکی جوشن از بر، ببندد گره-
یکی جامه دارد ز چرم پلنگ/بپوشد بر و اندر آید بجنگ-
همی نام ببربیان خواندش/ز خفتان و جوشن فزون داندش-
نسوزد در آتش نه از آب تر/شود چون بپوشد برآیدش پر-

بهادر امیرعضدی

پاشنه وَر کشیدن، به سبک رستم

و.ک(277)

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

پاشنه وَر کشیدن، به سبک رستم:

کنون یکسره دل پر از کین کنید / بروهای جنگی پر از چین کنید -

 « که من رخش را بستم امروز نعل / بخون کرد خواهم سر تیغ لعل » -

 میان را ببندید کز کارزار / همه تاج یابید با گوشوار –

ردِّ نیکی را همه جا میتوان یافت. « باید نیکو دید » - بخش ۱ - رستم، پیران را به دید ِ مهر می نگرد

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

ردِّ نیکی را همه جا میتوان یافت. « باید نیکو دید » - بخش ۱ - رستم، پیران را به دید ِ مهر می نگرد.

***

مردانِ نیک ، تنها در سپاه ایران دیده نمی شوند. ردِّ نیکی را همه جا میتوان یافت. « باید نیکو دید ».

***

رستم، پیران را به دید ِ مهر می نگرد
***

پیران از دید رستم در جنگ هماون.

رستم به هومان ویسه:

ز پیران مرا دل بسوزد همی / ز مهرش روان برفروزد همی -

 ز خون سیاوش جگرخسته اوست / ز ترکان کنون راد و آهسته اوست -

 سوی من فرستش هم اکنون دمان / ببینیم تا بر چه گردد زمان -

   هومان به پیران:

 بجز بر تو بر کس ندیدمش مهر / فراوان سخن گفت و نگشاد چهر -

 ازین لشکر اکنون ترا خواستست / ندانم که بر دل چه آراستست - 

بدو گفت پیران که ای رزمساز / بترسم که روز بد آید فراز -

 گر ایدونک این تیغ زن رستمست / بدین دشت ما را گه ماتمست - 

بر آتش بسوزد بر و بوم ما / ندانم چه کرد اختر شوم ما -

بهادر امیرعضدی

رستم، از دشوار ترین نبرد با سخت ترین حریفش ، کاموس کشانی در جنگ هماون میگوید

و.ک(278)

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

رستم، از دشوار ترین نبرد با سخت ترین حریفش ، کاموس کشانی  در  جنگ هماون میگوید

***

رستم از جنگ هماون میگوید:

چنین گفت رستم بگودرز و گیو / بدان نامداران و گردان نیو - 

چو آگاهی آمد بشاه جهان / بمن باز گفت این سخن در نهان -

 که طوس سپهبد بکوه آمدست / ز پیران و هومان ستوه آمدست - 

از ایران برفتیم با رای و هوش / برآمد ز پیکار مغزم بجوش - 

ز بهرام گودرز وز ریونیز / دلم تیر تر گشت برسان شیز -

 از ایران همی تاختم تیزچنگ / زمانی بجایی نکردم درنگ - 

چو چشمم برآمد بخاقان چین / بران نامداران و مردان کین - 

بویژه به کاموس* و آن فر و برز / بران یال و آن شاخ و آن دست و گرز -

 که بودند هر یک چو کوهی بلند / بزیر اندرون ژنده پیلی نژند -

 بدل "گفتم آمد زمانم بسر" / که تا من ببستم بمردی کمر -

 ازین بیش مردان و زین بیش ساز / ندیدم بجایی بسال دراز -

رسیدم بدیوان مازندران/شب تیره و گرزهای گران-

 ز مردی نپیچید هرگز دلم / نگفتم که از آرزو بگسلم -

 "جز آن دم که دیدم ز کاموس جنگ" / دلم گشت یکباره زین کینه تنگ -

...................................................

پ ن:

* - کاموس کشانی، از نیرو های کمکی تورانیان در جنگ هماون از ماوراء النهر-

یکی مهتر از ماورالنهر بر / که بگذارد از چرخ گردنده سر - 

 کاموس کشانی، از سران ده لشکر کمکی پیران . مرد دوم لشکر خاقان .

سر سرافرازان و کاموس نام / برآرد ز گودرز و از طوس نام -

 دلاور چو کاموس شمشیرزن / که چشمش ندیدست هرگز شکن -

 همه کارهای شگرف آورد / چو خشم آورد باد و برف آورد -

کاموس کشانی، کشته بدست رستم در جنگ با خاقان -

بهادر امیرعضدی

جواز پیمان شکستن رستم در نبرد با پولادوند

و.ک(279)

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی 

***

جواز پیمان شکستن رستم در نبرد با پولادوند

***

جواز پیمان شکستن رستم

***

افراسیاب به پولادوند در مصاف با رستم:

 بپولاد گفت ای سرافراز شیر / بکشتی گر آری مر او را بزیر -

 بخنجر جگرگاه او را بکاف / هنر باید از کار کردن نه لاف -

 نگه کرد گیو اندر افراسیاب / بدان خیره گفتار و چندان شتاب -

 برانگیخت اسپ و برآمد دمان / چو بشکست پیمان همی بدگمان -

 برستم چنین گفت کای جنگجوی / چه فرمان دهی کهتران را بگوی -

 نگه کن به پیمان افراسیاب / چو جای بلا دید و جای شتاب -

 بیامد همی دل بیافروزدش / بکشتی درون خنجر آموزدش - 

بدو گفت رستم که جنگی منم / بکشتی گرفتن درنگی منم -

 شما را چرا بیم آید همی / چرا دل به دو نیم آید همی -

 اگر نیستتان جنگ را زور و دست / دل من بخیره نباید شکست - 

گر ایدونک این جادوی بی‌خرد / ز پیمان یزدان همی بگذرد -

 « شما را ز پیمان شکستن چه باک / گر او ریخت بر تارک خویش خاک* » -

 من اکنون سر دیو پولادوند / بخاک اندر آرم ز چرخ بلند -

 وزان پس بیازید چون شیر چنگ / گرفت آن بر و یال جنگی نهنگ -

 بگردن برآورد و زد بر زمین / همی خواند بر کردگار افرین -  

..............................................................................

پ ن:

* گودرز کشوادگان، نزد کیخسرو از ترفند و بند رستم در نبرد با پولادوند میگوید: 

بگفت آنچ کرد او بپولادوند/ز کشتی و نیرنگ وز رنگ و بند-

ز افگندن دیو وز کشتنش/همان جنگ و پیگار و کین جستنش-

بهادر امیرعضدی