چالش شماره (406): مدار از تن خویش هرگز سپاس یا مدار از تن خویش هرگز هراس

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی

***

چالش شماره (406):

7887 - که تو نیک بختی و یزدان شناس

مدار از تن خویش هرگز سپاس

۲۵۱۴ – که تو نیک بختی و یزدان شناس

مدار از تن خویش هرگز هراس – خالقی

۳۷۸۹ – که: تو نیکبختی ز یزدان شناس،

مدار از تنِ خویش هرگز سپاس، – کزازی

*

پرسش:

مدار از تن خویش هرگز سپاس

یا

مدار از تن خویش هرگز هراس

*

پاسخ:

مدار از تن خویش هرگز سپاس

*

✅: مدار از تن خویش هرگز "سپاس"، روا تر ست. عطف به بیت پیشین: بخواند آن زمان بیژن گیو را/بدو "داد دست گو نیو "را. کیخسرو، در آخرین دم، دستِ گستهم را در دست گیو می نهد و امید زنده ماندن به گستهم می دهد و با این کار گیو ترس و بیم از مردن را کم رنگ میکند. از مرگ مَهَراس و سپاس دار یزدان برای وجود یاوری گیو باش که: همه مهر پروردگارست و بس/ندانم بگیتی جز او هیچ کس. سپاسدار یزدان باش. این توجه و اقبال را از یزدان بدان.

متن شماره 2208، از وبلاگ داستانِ داد :  DASTANEDAD.BLOGSKY.COM

بهادر امیرعضدی