ساماندهی و آرایش نظامی دادن گودرز به سپاه ایران

برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
***
ساماندهی و آرایش نظامی دادن گودرز به سپاه ایران
***
صف اول پیاده نظام با گرزداران و نیزه داران:
پیاده که اندر خور کارزار/بفرمود تا پیش روی سوار-
صفی بر کشیدند نیزه وران/ابا گرزداران و کنداوران-
همیدون پیاده بسی نیزه دار/چه با ترکش و تیر و جوشن گذار-
کمانها فگنده بباز و درون/همی از جگرشان بجوشید خون-

رده های بعدی، سواران، اسواران:
پس پشت ایشان سواران جنگ/کز آتش بخنجر ببردند رنگ-

پیلان با تیراندازان بر بالای پیل:
پس پشت لشکر ز پیلان گروه/زمین از پی پیل گشته ستوه
درفش خجسته میان سپاه/ز گوهر درفشان بکردار ماه
ز پیلان زمین سربسر پیلگون/ز گرد سواران هوا نیلگون
درخشیدن تیغهای بنفش/ازان سایهٔ کاویانی درفش

جناح راستِ سپاه، "میمنه":
فریبزر را داد پس میمنه/پس پشت لشکر حصار و بنه-
گرازه سر تخمهٔ گیوگان/زواره نگهدار تخت کیان-
 بیاری فریبرز برخاستند/بیک روی لشکر بیاراستند-

جناح چپِ سپاه، "میسره":
برهام فرمود پس پهلوان/که ای تاج و تخت و خرد را روان-
برو با سواران سوی میسره/نگه دار چنگال گرگ از بره-
بیفروز لشکرگه از فر خویش/سپه را همی دار در بر خویش-
بدان آبگون خنجر نیو سوز/چو شیر ژیان با یلان رزم توز-
برفتند یارانش با او بهم/ز گردان لشکر یکی گستهم-
دگر گژدهم رزم را ناگزیر/فروهل که بگذارد از سنگ تیر-

جناح پشت سپاه:
بفرمود با گیو تا دو هزار/برفتند بر گستوان ور سوار-
سپرد آن زمان پشت لشکر بدوی/که بد جای گردان پرخاشجوی-
 برفتند با گیو جنگاوران/چو گرگین و چون زنگهٔ شاوران-
درفشی فرستاد و سیصد سوار/نگهبان لشکر سوی رودبار-
بدان سان بیاراست آن رزمگاه/که رزم آرزو کرد خورشید و ماه-

بهادر امیرعضدی