"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس 19

برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی

***

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان

***

کسرا انوشیروان:

هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی - 

موبد،

 دگر گفت با تاج و نام بلند / کرا خوانی از خسروان سودمند -

بزرگمهر،

چنین داد پاسخ کزان شهریار / که ایمن بود مرد پرهیزکار - 

وز آواز او بد هراسان بود / زمین زیر تختش تن آسان بود –

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس 18

برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی

***

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان

***

کسرا انوشیروان:

هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی - 

موبد،

بپرسید کان کس که بد کرد و مرد / ز دیوان*، جهان نام او را سترد -

هران کس که نیکی کند بگذرد / زمانه نفس را همی بشمرد -

پرسشی فلسفی، "چرا بایست نیکی را ستود. آنگاه که داس مرگ، به غدر و غیظ، خوب و بد را به یکسان درو میکند":

"چه باید همی نیکویی را ستود / چو مرگ آمد و نیک و بد را درود" -

 بزرگمهر:

چنین داد پاسخ که کردار نیک / بیابد بهر جای بازار نیک -

نمرد آنک او نیک کردار مرد / بیاسود و جان را به یزدان سپرد -

وزان کس که ماند همی نام بد / از آغاز بد بود و فرجام بد -

"بازماندگان بدکار، آسوده نی یند. زیرا مرده ی بدکار، بنیاد بد را گذارده باشد"

"نیاسود هرکس کزو باز ماند / وزو در زمانه بد آواز ماند" -

..................................................................................

* دیوان، دفتر

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس 17

برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی

***

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان

***

کسرا انوشیروان:

هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی - 

موبد،

بپرسید دانا که عیب از چه بیش / که باشد پشیمان ز گفتار خویش -

بزرگمهر:

هرآنکس که راند سخن بر گزاف / بود بر سر انجمن مرد لاف -

به گاهی که تنها بود در نهفت / پشیمان شود زان سخنها که گفت -

هم اندر زمان چون گشاید سخن / به پیش آرد آن لافهای کهن -

خردمند و گر مردم بی هنر / کس از آفرنیش نیابد گذر -

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس 16

برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی

***

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان

***

کسرا انوشیروان:

هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی - 

بزرگمهر،

هنر جوی و تیمار بیشی مخور / که گیتی سپنج ست و ما بر گذر -

همه روشنی های تو راستی ست / ز تاری و کژی بباید گریست-

دل هر کسی بنده ی آرزوست / وزو هرکسی را دگرگونه خو ست -

سر راستی دانش ایزد ست / چو دانستیش، زو نترسی، بد ست -

خردمند و دانا و روشن روان / تنش زین جهان ست و جان زان جهان –

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس 15

برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی

***

"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان

***

کسرا انوشیروان:

هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی - 

موبد،

دگر گفت: کز بخشش نیک خوی / کدام ست نیکوتر از هر دو سوی -

کجا در دو گیتی ش بار آورد / به سالی، دو بارش بهار آورد - 

بزرگمهر،

چنین گفت: کان کس که با خواسته /به بخشش کند، جانش آراسته -

و گر بر ستاننده، آرد سپاس / ز بخشنده، بازارگانی شناس -