برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
شتاب و فشار زندگی، تمرکز، حال، و دل و دماغ را از مردم گرفته تا بنشینند و دیوان شمس، حافظ، سعدی یا شاهنامه را بخوانند.این گزیده نگارش های مختصر و کم حجم، شاید روزنه ای باشد برای آشنایی و آشتی شهروندان ایران شهر عزیز، با مفاخر گذشته ی تاریخ میهن مان.برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
شتاب و فشار زندگی، تمرکز، حال، و دل و دماغ را از مردم گرفته تا بنشینند و دیوان شمس، حافظ، سعدی یا شاهنامه را بخوانند.این گزیده نگارش های مختصر و کم حجم، شاید روزنه ای باشد برای آشنایی و آشتی شهروندان ایران شهر عزیز، با مفاخر گذشته ی تاریخ میهن مان.
(126) - اصطلاح ِ عامیانه ی "زمین رو گاز گرفتن"، در شاهنامه ی فردوسی.
برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
***
(126) - اصطلاح ِ عامیانه ی "زمین رو گاز گرفتن"، در شاهنامه ی فردوسی.
***
ردّ ِ پای ریشه ی اصطلاحاتِ عامیانه در شاهنامه.
***
مترادف ِ اصطلاح ِ "لب گزیدن" یا اصطلاح عامیانه ی "زمین رو گاز گرفتن" از سر ِ تعجب و ناباوری.
***
ازان پس تهمتن یکی نیزه خواست/سوی شاه مازندران تاخت راست-
چو بر نیزهٔ رستم افگند چشم/نماند ایچ با او دلیری و خشم-
یکی نیزه زد بر کمربند اوی/ز گبر اندر آمد به پیوند اوی-
شد از جادویی تنش یک لخت کوه/از ایران بروبر نظاره گروه-
☆ تهمتن فرو ماند اندر شگفت/سناندار، نیزه به دندان گرفت ☆
و
همی لب بدندان بخوایید شاه/همی کرد خیره بدیشان نگاه-
پ ن:
تهمتن فرو ماند اندر شگفت/ سناندار نیزه به گردن گرفت -❌ چاپ مسکو
تهمتن فرو ماند اندر شگفت/ سناندار، "نیزه به دندان گرفت"✔ نامه باستان
بهادر امیرعضدی
ترفند های جنگی در شاهنامه فردوسی – بخش 16 - ترفند شبیخون در شاهنامه – (بخش 11) - خیال شبیخون زدن افراسیاب به اردوی رستم
برگزیده هایی از شاهنامه ی فردوسی
***
ترفند های جنگی در شاهنامه فردوسی – بخش 16 - ترفند شبیخون در شاهنامه – (بخش 11) - خیال شبیخون زدن افراسیاب به اردوی رستم
***
شبیخون، شگرد (تاکتیک) ِ جنگی توارنیان است. ایرانیان ترفند شبیخون را زشت میدانند و از سر ِ نامردی و زبونی.
(( شبیخون نه کردار مردان بود ))
ایرانیان نبرد رخ به رخ و چشم در چشم حریف را مردانه تر می دانند و دوست تر می دارند.
***
سواری بیامد هم اندر شتاب/خروشان به نزدیک افراسیاب-
که از لشکر ما قراخان برست/رسیدست نزدیک ما مرد، شست-
سپاهی بتوران نهادند روی/کزیشان شود ناپدید آب جوی-
افراسیاب خیال شبیخون زدن به اردوی رستم را در سر می پرورد:
چنین گفت با رای زن، شهریار/که پیکار سخت اندر آمد بکار-
چو رستم بگیرد سر گاه ما/بیکبارگی گم شود راه ما-
چو آتش بریشان شبیخون کنیم/زخون روی کشور چو جیحون کنیم-
چو نزدیک شهر آمد افراسیاب/بران بد که رستم شود سیرخواب-
کنون من شبیخون کنم برسرش/بر آریم گرد از سر لشکرش-
بهادر امیرعضدی
کیخسرو از نفوذ ناپذیری رخت رزم شیده میگوید
و.ک(075)
بر گزیده هایی از شاهنامه ی فردوسی
***کیخسرو از نفوذ ناپذیری رخت رزم شیده میگوید:
بدیشان چنین پاسخ آورد شاه/که ای موبدان نماینده راه-
بدانید کاین شیده روز نبرد/پدر را ندارد بهامون بمرد-
سلیحش پدر کرده از جادویی/ز کژی و بی راهی و بدخویی-
نباشد سلیح شما کارگر/بدان جوشن و خود پولادبر-
زره و اسب شیده هم جادویی ست:
همان اسبش از باد دارد نژاد/بدل همچو شیر و برفتن چو باد-کسی را که یزدان ندادست فر/نباشدش با چنگ او پای و پر-
همان با شما او نیاید بجنگ/ز فر و نژاد خود آیدش ننگ-
بهادر امیرعضدی
نبرد ِ تن به تن در شاهنامه - 4 - نبرد کیخسرو با افراسیاب
بر گزیده هایی از شاهنامه ی فردوسی
***
نبرد ِ تن به تن در شاهنامه - 4 - نبرد کیخسرو با افراسیاب
***
نبرد کیخسرو با افراسیاب
***
از دو تاکتیک جنگی ِ نبرد همگروه و نبرد تن به تن، تورانیان بیشتر نبرد تن به تن را بر می گزینند و این سبک نبرد را پیش می نهد.
***
افراسیاب: به انبوه جستن، نه نیکوست جنگ/شکستی بود، باد ماند به چنگ-
***
افراسیاب به شیده، در نبرد بزرگ با کیخسرو:
چو بشنید افراسیاب این سخن/بدو گفت مشتاب و تندی مکن-
بباشیم تا نامداران ما/مهان و ز لشکر سواران ما-
ببینند ایرانیان را بچشم/ز دل کم شود سوگ با درد و خشم-
بانبوه جستن نه نیکوست جنگ/شکستی بود باد ماند بچنگ-
مبارز پراگنده بیرون کنیم/از ایشان بیابان پر از خون کنیم-
شیده:
چنین داد پاسخ که ای شهریار/چو زین گونه جویی همی کارزار-
نخستین ز لشکر مبارز منم/که بر شیر و بر پیل اسب افگنم-
کسی را ندانم که روز نبرد/فشاند بر اسب من از دور گرد-
مرا آرزو جنگ کیخسروست/که او در جهان شهریار نوست-
بهادر امیرعضدی
نبرد ِ تن به تن در شاهنامه - 3 - نبرد کیخسرو با افراسیاب
بر گزیده هایی از شاهنامه ی فردوسی
***
نبرد ِ تن به تن در شاهنامه - 3 - نبرد کیخسرو با افراسیاب
***
نبرد کیخسرو با افراسیاب
***
از دو تاکتیک جنگی ِ نبرد همگروه و نبرد تن به تن، تورانیان بیشتر نبرد تن به تن را بر می گزینند و این سبک نبرد را پیش می نهد.
***
افراسیاب: به انبوه جستن، نه نیکوست جنگ/شکستی بود، باد ماند به چنگ
***
افراسیاب در ابتدای نبرد بزرگ با کیخسرو:نه زان گفتم این کز تو ترسان شدم/وگر پیر گشتم دگر سان شدم-
همه ریگ و دریا مرا لشکرند/همه نره شیرند و کنداورند-
هر آنگه که فرمان دهم کوه گنگ/چو دریا کنند ای پسر روز جنگ-
ولیکن همی ترسم از کردگار/ز خون ریختن وز بد روزگار-
که چندین سرنامور بی گناه/جدا گردد از تن بدین رزمگاه-
گر از پیش من بر نگردی ز جنگ/نگردی همانا که آیدت ننگ-
چو با من بسوگند پیمان کنی/بکوشی که پیمان من نشکنی-
ور ایدونک جان ترا اهرمن/بپیچد همی تا بپوشی کفن-
جز از رزم و خون کردنت رای نیست/بمغز تو پند مرا جای نیست-
تو از لشکر خویش بیرون خرام/مگر خود برآیدت ازین کار کام-
بگردیم هر دو به آوردگاه/بر آساید از جنگ چندین سپاه-
چو من کشته آیم جهان پیش تست/سپه بندگان و پسر خویش تست-
و گر تو شوی کشته بر دست من/کسی را نیازارم از انجمن-
سپاه تو در زینهار منند/همه مهترانند و یار منند-
ببینیم تا بر که گردد سپهر/کرا بر نهد بر سر از تاج مهر-
افراسیاب، نبرد همگروه را بر نمی تابد و نبرد تن به تن را پیش می نهد:
بمان تا بیاساید امشب سپاه/چو بر سر نهد کوه زرین کلاه-
ز لشکر گزینیم جنگاوران/سرافراز با گرزهای گران-
زمین را ز خون رود دریا کنیم/ز بالای بد خواه پهنا کنیم-
بهادر امیرعضدی