برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی
***
اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان
***
کسرا انوشیروان:
هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی -
***
بپرسید: کآهو کدامست زشت / که از ارج دور ست و دور از بهشت -
چنین داد پاسخ: که زن را، که شرم / نباشد بگیتی، نه آواز نرم -
ز مرد، آن بتر، آنک نادان بود / همه زندگانی به زندان بود -
بگرود به یزدان وتن پرگناه / بدی بر دل خویش کرده سیاه -
برگزیده هایی از شاهنامه ی فردوسی
***
اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در قالب گفت و گو با کسرا انوشیروان:
چنین گفت کسری به بوزرجمهر / که از چادر شرم بگشای چهر -
***
بزرگمهر دانشور:
توانگر به بخشش بود / به گنج نهفته نه ای پایدار -
به گفتار خوب ار هنر خواستی / به کردار پیدا کند راستی -
فروتر بود هرک دارد خرد / سپهرش همی درخرد پرورد -
چنین هم بود مردم شاد دل / ز کژیش خون گردد آزاد دل -
خرد درجهان چون درخت وفاست / وزو بار جستن دل پادشاست -
چوخرسند باشی تن آسان شوی / چو آز آوری زو هراسان شوی -
مکن نیک مردی به جان کسی / که پاداش نیکی نیابی بسی -
برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی
***
"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان
***
کسرا انوشیروان:
هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی -
موبد،
بپرسید دیگر که فرزند راست / به نزد پدر جایگاهش کجاست -
بزرگمهر،
چنین داد پاسخ که نزد پدر / گرامی چو جانست فرخ پسر -
پس ازمرگ نامش بماند به جای / ازیرا پسر خواندش رهنمای -
موبد،
بپرسید دیگر که ازخواسته / که دانی که دارد دل آراسته -
بزرگمهر،
چنین داد پاسخ که مردم به چیز / گرامیست وز چیز خوارست نیز -
نخست آنکه یابی بدو آرزوی / ز هستیش پیدا کنی نیکخوی -
وگر چون بباید، نیاری به کار / همان سنگ و هم گوهر شاهوار -
برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی
***
"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان
***
کسرا انوشیروان:
هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی -
موبد،
بپرسید پس موبد تیز مغز / که اندر جهان چیست کردار نغز -
کجا مرد را روشنایی دهد / ز رنج زمانه رهایی دهد -
بزرگمهر،
چنین داد پاسخ که هر کو خرد / بیابد ز هر دو جهان بر خورد –
برگزیده های از شاهنامه ی فردوسی
***
"مانیفست" یا "کلام اول و آخر" گوهر بار حکیم بزرگوار طوس، در قالب اندرز های داهیانه ی بزرگمهر دانشور، در "دیالوگی" شیرین و شنیدنی با موبدان دربار کسرا انوشیروان
***
کسرا انوشیروان:
هرانکس که دارد به دل دانشی/ بگوید، مرا زو بود رامشی -
موبد،
دگر گفت: مردم توانگر، به چیست / به گیتی پر از رنج و درویش کیست -
بزرگمهر،
چنین گفت: آنکس که هستش بسند* / به بخش خداوند چرخ بلند -
کسی را کجا بخت، انباز نیست / بدی در جهان، بدتر از آز نیست -
...........................................................................
پ ن: * - بسند، کافی، بسنده