| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (234): |
| 6835 - برآرد گِلِ تازه از خار خشک |
| شود خاک بابخت بیدار مشک |
| ۱۴۶۹ – برآرد گلِ تازه از خارِ خشک |
| شود خاک با بختِ بیدار مشک – خالقی |
| به |
| ۲۷۳۸ – برآرَد گلِ تازه، از خارِ خشک، |
| شود خاک، با بختِ بیدار، مشک. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| برآرد گلِ تازه از خارِ خشک/شود خاک، با بختِ بیدار، مُشک |
| یا |
| برآرد گِلِ تازه از خارِ خشک/شود خاک، با بختِ بیدار، مُشک |
| * |
| پاسخ: |
| برآرد گِلِ تازه از خارِ خشک/شود خاک، با بختِ بیدار، مُشک |
| ✅: برآرد گِلِ تازه از خارِ خشک/شود خاک، با بختِ بیدار، مُشک، روا تر ست. برآرد گل، برآرَد گِلِ تازه. بختِ بیدار، روشنی بخت، گِل بی مقدار را ارتقاء داده و به قامت مشُکِ ناب در آرد. |
| متن شماره 2027، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (233): |
| 6827 - سپه را سراسر همه داد دل |
| که از غم بباشید آزاد دل |
| ۱۴۶۱ – سپه را همه سربسر داد دل |
| شدند از غمان یکسر آزاددل – خالقی |
| ۲۷۳۰ – سپه را همه، سربه سر، داد دل، |
| که گشت از غمان، یکسر، آزاددل. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| سپه را همه، سربسر، داد دل/که گشت از غمان، یکسر آزاد دل |
| یا |
| سپه را سراسر همه داد دل/که از غم بباشید آزاد دل |
| * |
| پاسخ: |
| سپه را سراسر همه داد دل/که از غم بباشید آزاد دل |
| ✅: سپه را سراسر همه داد دل/که از غم بباشید آزاد دل ،روا تر ست. "چو بشنید پیران سپه را بخواند" و سپاهیان را دل و جرات داد و بدیشان گفت: "که از غم بباشید آزاد دل"، غم به دلتان راه ندهید. |
| متن شماره 2026، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (232): |
| 6826 - چو بشنید پیران سپه را بخواند |
| فرستاده چون این سخن باز راند |
| ۱۴۶۰ – چو بشنید پیران سپه را بخواند |
| فرستاده از این سَخُن باز راند – خالقی |
| ۲۷۲۹ – چو بشنید پیران، سپه را بخواند، |
| فرستاده، از بُن، سخن بازراند. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| چو بشنید پیران، سپه را بخواند/فرستاده، از بُن، سخن بازراند |
| یا |
| "چو بشنید پیران سپه را بخواند/فرستاده چون این سخن باز راند" |
| * |
| پاسخ: |
| "چو بشنید پیران سپه را بخواند/فرستاده چون این سخن باز راند" |
| ✅: "چو بشنید پیران سپه را بخواند/فرستاده چون این سخن باز راند"، روا تر ست. آنگاه که فرستاده ی افراسیاب سخنان او را به پیران، "باز راند"(بازگو کرد)، پیران سپاه را فراخوان داد. |
| متن شماره 2025، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (231): |
| 6824 - بپیش اندر آمد بسان شمن |
| خمیده چو از بار شاخ سمن |
| ۱۴۵۸ – به پیش اندر آمد بسان شمن |
| خمیده چُن از باد شاخِ سمن – خالقی |
| ۲۷۲۷ – به پیش اندر آمد، به سانِ شمن، |
| خمیده، چو از باد شاخِ سمن. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| خمیده، چو از باد شاخِ سمن |
| یا |
| خمیده چو از "بار" شاخ سمن |
| * |
| پاسخ: |
| خمیده چو از "بار" شاخ سمن |
| ✅: خمیده چو از "بار" شاخ سمن، روا تر ست. خمیده از سنگینیِ بر و "باری" از خضوغ و خشوع و افتادگی. و نه تسلیم در برابر باد مهاجم. |
| متن شماره 2024، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (230): |
| 6812 - بخنجر ازان سان ببرم سرش |
| که گرید بدو لشکر و کشورش |
| ۱۴۴۷ – به خنجر برآنسان ببرّم سرش |
| که گرید برو زار مویه گرش – خالقی |
| ۲۷۱۶ – به خنجر برآن سان ببرّم سرش، |
| که گرید بر او زار مویه گرش، – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| به خنجر برآن سان ببرّم سرش،/که گرید بر او زار مویه گرش |
| یا |
| بخنجر ازان سان ببرم سرش/که گرید بدو لشکر و کشورش |
| * |
| پاسخ: |
| بخنجر ازان سان ببرم سرش/که گرید بدو لشکر و کشورش |
| ✅: بخنجر ازان سان ببرم سرش/که گرید بدو لشکر و کشورش، روا تر ست. که در زمان، در حال،بی درنگ، لشکر و کشورش به حالش بگریند. |
| متن شماره 2023، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |