برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
شتاب و فشار زندگی، تمرکز، حال، و دل و دماغ را از مردم گرفته تا بنشینند و دیوان شمس، حافظ، سعدی یا شاهنامه را بخوانند.این گزیده نگارش های مختصر و کم حجم، شاید روزنه ای باشد برای آشنایی و آشتی شهروندان ایران شهر عزیز، با مفاخر گذشته ی تاریخ میهن مان.برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی
شتاب و فشار زندگی، تمرکز، حال، و دل و دماغ را از مردم گرفته تا بنشینند و دیوان شمس، حافظ، سعدی یا شاهنامه را بخوانند.این گزیده نگارش های مختصر و کم حجم، شاید روزنه ای باشد برای آشنایی و آشتی شهروندان ایران شهر عزیز، با مفاخر گذشته ی تاریخ میهن مان.
چالش شماره (315): بزد پیشِ یاران و کرد آفرین، یا بشد پیش یاران و کرد آفرین
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (315): |
| 7326 - بشد پیش یاران و کرد آفرین |
| ابر شاه و بر پهلوان زمین |
| ۱۹۵۸ – بزد پیش یاران و کرد آفرین |
| ابر شاه و بر پهلَوانِ زَمین – خالقی |
| ۳۲۲۶ – بزد پیشِ یاران و کرد آفرین، |
| اَبَر شاه و بر پهلوانِ زمین. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| بزد پیشِ یاران و کرد آفرین، |
| یا |
| بشد پیش یاران و کرد آفرین |
| * |
| پاسخ: |
| بشد پیش یاران و کرد آفرین |
| ✅: بشد پیش یاران و کرد آفرین، روا تر ست. بشد(برفت). |
| متن شماره 2117، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
چالش شماره (314): یکی کَرگ پیکر درفشی به دست یا یکی گرگ پیکر درفشی بدست
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (314): |
| 7325 - بران کوه فرخ برآمد ز پست |
| یکی گرگ پیکر درفشی بدست |
| ۱۹۵۷ – بر آن کوه فرّخ برآمد ز پَست |
| یکی کَرگ پیکر درفشی به دست – خالقی |
| ۳۲۲۵ – بر آن کوه فرّخ برآمد، ز پست، |
| یکی گرگ پیکر درفشی به دست، – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| یکی کَرگ پیکر درفشی به دست |
| یا |
| یکی گرگ پیکر درفشی بدست |
| * |
| پاسخ: |
| یکی گرگ پیکر درفشی بدست |
| ✅: یکی "گرگ" پیکر درفشی بدست، روا تر ست. درفشِ زنگه ی شاوران، "همای" و "گرگ" ست نه کرگ(کرگدن). |
| متن شماره 2116، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
چالش شماره (313): مر او را، به چاره/"نگونش" بر افگند بر پشت زین، یا مر او را بچاره/"نگون" اندر افگند بر پشت زین،
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (313): |
| 7323 - مر او را بچاره ز روی زمین |
| نگون اندر افگند بر پشت زین |
| ۱۹۵۵ – "مرو را" به چاره ز روی زمین |
| "نگونش" برافگند بر "پشت" زین – خالقی |
| ۳۲۲۳ – "مر او را"، به چاره ز رویِ زمین |
| "نگون"، اندر افگند بر "روی" زین – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| مر او را، به چاره ز رویِ زمین/"نگونش" بر افگند بر پشت زین، |
| یا |
| مر او را بچاره ز روی زمین/"نگون" اندر افگند بر پشت زین، |
| * |
| پاسخ: |
| مر او را بچاره ز روی زمین/"نگون" اندر افگند بر پشت زین، |
| ✅: مر او را بچاره ز روی زمین/نگون اندر افگند بر پشت زین، روا تر ست. چرا که: دو بار قید شدن "او را"، ایرادِ نگارشی دارد. ۱، "مر او را به چاره"(او را به چاره) و "نگونش بر افکند"(او را نگون برافکند). دو بار "او را" قید شده. |
| متن شماره 2115، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
چالش شماره (312): سنان سویِ او تافت و اندر شتافت. یا سنان سوی او کرد و اندر شتافت
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (312): |
| 7319 - بدآنگه که زنگه برو دست یافت |
| سنان سوی او کرد و اندر شتافت |
| ۱۹۵۱ – بدانگه که زنگه برو دست یافت |
| سِنان سوی او تافت و اندر شتافت – خالقی |
| ۳۲۱۹ – بدان گه که زنگه بر او دست یافت، |
| سنان سویِ او تافت و اندر شتافت. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| سنان سویِ او تافت و اندر شتافت. |
| یا |
| سنان سوی او کرد و اندر شتافت |
| * |
| پاسخ: |
| سنان سوی او کرد و اندر شتافت |
| ✅: سنان سوی او "کرد" و اندر شتافت، روا تر ست تا سنان سوی او "تافت". وجه غالب واژه ی "تافتن" افزون بر مفاهیم(تابیدن، بافتن، رشتن، نور افشاندن، تفدیدن، ) اغلب به مفهوم روی بر گاشتن، هزیمت، فرار، دور شدن، در شاهنامه آمده. |
| متن شماره 2114، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |
چالش شماره (311): بیاسود باید، وُ دَم برزدن یا بباید برآسود و دم برزدن
| برگزیده هایی از شاهنامه فردوسی |
| *** |
| چالش شماره (311): |
| 7315 - بباید برآسود و دم برزدن |
| پس آنگه سوی جنگ بازآمدن |
| ۱۹۴۷ – بیاسود باید، وُ دَم برزدن |
| پس آنگه سُوی جنگ بازآمدن – خالقی |
| ۳۲۱۵ – بباید برآسودن و دَم زدن، |
| پس آنگه سویِ جنگ بازآمدن. – کزازی |
| * |
| پرسش: |
| بیاسود باید، وُ دَم برزدن |
| یا |
| بباید برآسود و دم برزدن |
| * |
| پاسخ: |
| بباید برآسود و دم برزدن |
| ✅: "بباید برآسود و دم برزدن"، روا تر ست تا "آسود باید و دم بر زد". عطف به بیت پیشین: چنان تشنه گشتند کز جای خویش/نجنبید و ننهاد کس پای پیش، بایسته ست که برآساییم و دمی به "نَمی" زنیم. |
| متن شماره 2113، از وبلاگ داستانِ داد : DASTANEDAD.BLOGSKY.COM |
| بهادر امیرعضدی |